POLITIK MEMBELA RAKYAT LAWAN POLITIK PERKAUMAN

Dalam masyarakat yang berbilang kaum, agama dan budaya, politik seharusnya menjadi wadah untuk menyatukan rakyat, bukannya memecah-belahkan mereka. Matlamat utama politik ialah membina sebuah negara yang aman, makmur dan adil, di mana setiap rakyat mendapat peluang yang saksama untuk menikmati pembangunan dan kehidupan yang lebih baik. Namun, apabila politik dijadikan alat untuk membangkitkan sentimen perkauman, negara berdepan risiko perpecahan yang akhirnya merugikan semua pihak.

Politik membela rakyat berasaskan prinsip keadilan, integriti dan tanggungjawab. Fokusnya adalah kepada isu-isu yang benar-benar menyentuh kehidupan rakyat seperti kos sara hidup, peluang pekerjaan, pendidikan berkualiti, perkhidmatan kesihatan, perumahan mampu milik serta pembangunan ekonomi yang inklusif. Politik seperti ini melihat rakyat sebagai warganegara yang mempunyai hak dan kepentingan yang sama, tanpa mengira latar belakang kaum atau agama.

Sebaliknya, politik perkauman cenderung menggunakan identiti kaum sebagai alat untuk meraih sokongan. Perbezaan yang sepatutnya menjadi kekuatan negara dijadikan alasan untuk menimbulkan rasa curiga, takut atau kebencian antara masyarakat. Dalam keadaan sedemikian, perbincangan tentang dasar dan penyelesaian kepada masalah rakyat sering diketepikan kerana perhatian lebih tertumpu kepada isu-isu yang membangkitkan emosi.

Hakikatnya, cabaran yang dihadapi rakyat hari ini tidak mengenal warna kulit atau keturunan. Kenaikan harga barang, peluang pekerjaan yang terhad, kos pendidikan, akses kepada penjagaan kesihatan dan isu perumahan memberi kesan kepada semua lapisan masyarakat. Oleh itu, penyelesaian yang berkesan memerlukan dasar yang inklusif dan berpaksikan keperluan rakyat, bukannya pendekatan yang memecah-belahkan masyarakat mengikut garis kaum.

Politik yang matang juga menuntut pemimpin bersaing melalui idea, dasar dan prestasi. Rakyat berhak menilai pemimpin berdasarkan keupayaan mereka mentadbir dengan cekap, mengurus ekonomi secara berhemah, membanteras rasuah dan meningkatkan kesejahteraan masyarakat. Demokrasi yang sihat berkembang apabila perdebatan tertumpu kepada cadangan penyelesaian, bukannya retorik yang mengeksploitasi sentimen perkauman.

Ini tidak bermakna kepentingan atau hak mana-mana komuniti harus diabaikan. Dalam sebuah negara majmuk, setiap kumpulan mempunyai keperluan dan cabaran yang wajar diberi perhatian. Namun, usaha memperjuangkan kepentingan sesuatu komuniti tidak semestinya dilakukan dengan menimbulkan permusuhan terhadap komuniti lain. Pendekatan yang lebih membina ialah mencari titik persamaan, mengukuhkan persefahaman dan memastikan setiap dasar dilaksanakan secara adil serta telus.

Masa depan negara bergantung kepada keupayaan rakyat dan pemimpin untuk memilih politik yang menyatukan, bukannya memisahkan. Politik membela rakyat mengajak semua pihak melihat kepentingan bersama sebagai asas pembangunan negara. Dengan mengutamakan keadilan, perpaduan dan kesejahteraan, negara akan lebih berupaya menghadapi cabaran global serta menjamin kemakmuran untuk generasi akan datang.

Kesimpulannya, politik yang terbaik ialah politik yang mengangkat martabat rakyat, bukan politik yang memperalatkan perbezaan kaum demi keuntungan jangka pendek. Apabila keutamaan diberikan kepada kebajikan rakyat, tadbir urus yang baik dan perpaduan nasional, negara akan menjadi lebih kukuh, stabil dan dihormati. Politik membela rakyat bukan sahaja menjadi asas kepada kemajuan negara, malah merupakan jalan terbaik untuk memastikan setiap rakyat dapat hidup bersama dalam suasana aman, saling menghormati dan berkongsi manfaat pembangunan.

Milus Hj Abd Wahab